حرف های من و مامان

پدر بودن نه یک واژه بلکه هزار واژه پر از معناست.

پدر بودن نه یک احساس بلکه هزار احساس غیر قابل وصف است.

پدر بودن یعنی هزار لحظه،یعنی هزار یاد،هزار بود،هزار نگاه ،هزار هزار اشک،لبخند .

فکر میکنم همه روزها باید به نام تو باشه

هر جا میرم دور و برم یا روبرو . پشت سرم
صدای پاشو میشنوم
صدای پاشو میشنوم
صدای پای مادرم
صدای پای مادرم
هنوز مواظب منه . فکر نوازش منه
دعای خیر مادرم . همیشه حافظ منه
دعای خیر مادرم . همیشه حافظ منه
ای مادرم . ای مادرم . قدر خدا دوستت دارم
هر جا میرم تو با منی . گریه نکن پشت سرم
ای مادرم . ای مادرم . قدر خدا دوستت دارم
هر جا میرم تو با منی . گریه نکن پشت سرم
اون وقتا که بابا نبود . کسی به فکر ما نبود
تو آسمون خونمون . چیزی به جز ابرا نبود
فقط یه آغوش تو بود . برای گریه های من
خستگی رو دوش تو بود . هر شب و روز برای من
ای مادرم . ای مادرم . قدر خدا دوستت دارم
هر جا میرم تو با منی . گریه نکن پشت سرم
ای مادرم . ای مادرم . قدر خدا دوستت دارم
هر جا میرم تو با منی . گریه نکن پشت سرم
مادر خوب و نازنین . تنگ دلم . بیا ببین
دلواپس حال توام . ای بهترین روی زمین
در حسرت دیدارتم . حتی برای یک نفس
ای مادرم با یاد تو . من زنده ام در این قفس
من زنده ام در این قفس...

مامانی دوستت دارم

با عشق چیست شروع کردم ، دستم بوی گل گرفت ، گناه آدم مرا به زمین فرستاد

داستان کوهنورد به من آموخت تا به خداوند در هر حالی ایمان داسته باشم و او را باور کنم

نامه های بچه ها به خدا

Dear god,

I learned in school that you can make butterflies out of caterpillars.

I think that’s cool.

What can you do for my sister? She is ugly.

Please do not tell my parents I wrote you.

Your buddy

Greg[age11]

خدای عزیز،

توی مدرسه  یاد گرفتم که تو می توانی از کرم ابریشم پروانه بسازی.

به نظر من این کار تو محشر است.

برای خواهرم چه کار می توانی بکنی؟ او زشت است.

لطفا به پدر و مادر نگو که من این را برایت نوشتم.

رفیق تو

گرگ {11 ساله}

نوروز که قرنهای درازاست  بر همه جشنهای جهان فخر می فروشد ، از آن رو " هست " که یک قرارداد اجتماعی و یا یک جشن تحمیلی سیاسی نیست ،  جشن جهان است و روز شادمانی زمین ، آسمان و آفتاب و جوشش شکفتن ها . شور زادن ها  وسرشار ازهیجان هر " آغاز " .

نوروز دست مردم را می گیرد و از زیر سقفها ، درهای بسته ، فضاهای خفه ، لای دیوار های بلند ونزدیک شهرها وخانه ها ، بدامن آزاد وبیکرانه طبیعت می کشاند : گرم از بهار ، روشن از آفتاب ، لرزان از هیجان آفرینش و آفریدن ، زیبا از هنرمندی باد وباران ، آراسته با شکوفه ، جوانه سبزه ومعطر از :" بوی باران ، بوی پونه ، بوی خاک ، شاخه های باران خورده ، پاک ..."

نوروز – این پیری که غبار قرنهای بسیار برچهره اش نشسته است – در طول تاریخ کهن خویش ، روزگاری در کنار مغان ، اوراد پرستان را خطاب به خویش می شنیده است ؛ پس از آن ، در کنار آتشکده های زردشتی ، سرود مقدس موبدان وزمزمه اوستا و سروش اهورامزدا را به گوشش می خوانیده اند ؛ از آن پس ، با آیات قران وزبان الله از او تجلیل می کرده اند  واکنون ، علاوه بر آن ، با نماز و دعای تشیع و عشق به حقیقت علی ، او را جان می بخشند و در همه ی این چهره های گوناگونش ، این پیر روزگار آلود ، که در همه ی قرنها و با همه نسلها وهمه اجداد ما زیسته است وبا همه مان بوده است ، رسالت بزرگ خویش را ، همه وقت ، با قدرت و عشق و وفاداری و صمیمت انجام داده است و آن ، زدودن رنگ پژمردگی واندوه ازسیمای این ملت نومید و مجروح است ودرآمیختن روح مردم این سرزمین بلاخیز باروح شاد وجانبخش طبیعت و عظیم تر از همه ، پیوند دادن نسلهای متوالی این قوم ، که بر سر چهار راه حوادث تاریخ نشسته وهمواره تیغ جلادان و غارتگران وسازندگان کله منارها  ، بند بندش را از می گسسته است و نیز پیمان یگانگی بستن میان همه دلهای خویشاوندی که دیوار عبوس وبیگانه دوران ها در میانه شان حائل می گشته و دره عمیق فراموشی میانشان جدایی می افکنده است.

صادقانه به لحظه ها دل بستم تا روزی طعم شیرین با تو بودن را احساس کنم

فرزام جان همسر عزیز و فداکارم و بابای خوب و مهربان کیارش

تولدت مبارک

برایت بهترینها را آرزو می کنیم

زمستون ، تن عریون باغچه  چون بیابون

درختا ،‌افقهای برهنه زیر بارون

نمی دونی تو كه عاشق نبودی

چه سخته مرگ  گل برای گلدون

گل وگلدون چه شبها ، نشستند بی بهانه

واسه هم قصه گفتند عاشقانه

چه تلخه! چه تلخه!  

باید تنها بمونه قلب گلدون

 مثل من كه بی تو  ، نشستم زیر بارون زمستون

زمستون برای تو قشنگه پشت شیشه

بهاره ،‌  زمستونها برای تو همیشه

تو مثل من زمستونی نداری

كه باشه لحظه ی چشم انتظاری

گلدون خالی ندیدی نشسته زیر بارون

گلهای كاغذی داری تو گلدون

تو عاشق نبودی ببینی تلخ روزهای جدایی

چه سخته!  چه سخته ! بشینم پیش تو با چشمهای گریون

مي گويند لبخند كودك بزرگترين پاداش براي زحمات مادر است .  زيبايي تبسم كودك در اين است كه به كوچكترين  كاري كه برايش مي كنيد پاداش مي دهد و روزتان را سرشار از نشاط و شادماني مي سازد. تبسم ، بخشي از تلاش هاي كودك است كه بلافاصله بعد تولد آغاز مي شود .

كودكان جسماً توانايي تبسم كردن را دارند ، ولي نخستين لبخندشان انعكاسي است . نوزاد شما نمي داندكه حالات چهره اش مي تواند تأثير چشمگيري در شما و ديگران داشته باشد .

در واقع لبخند جزيي از مجموعه رفتاري همچون شير خوردن يا سكسكه كردن است. زماني كه او بيدار است ، بي آن كه حواس خود را بر روي  چيزي متمركز كند ، مي خندد و حتي در خواب هم دست به اين كار مي زند . شايد نخستين تبسم هاي كودكان نشانه هاي شادماني يا شناسايي نباشد ولي موقعي كه لبخند آنان را با تبسم  پاسخ مي دهيد به كاري مبادرت مي ورزيد كه  نه تنها طبيعي ، بلكه مهم است . لبخندهاي نخستين كودك محبت و دلبستگي پديد مي آورد . او نمي خواهد خنده اش مايه سرگرمي باشد بلكه كنش متقابلي را بين خود و پدر و مادرش پديد مي آورد كه از همان آغاز فرح افزاست .

بيشتر كودكان در يك  تا دو ماهگي شروع به لبخند زدن مي كنند. هر چند كودك از  لحظه تولد تبسم مي كند،   اما در اولين لبخند شادي بخش و هدفمندش ، شما متوجه اين تفاوت مي شويد . كودك پس از يك ماهگي صورت شما را مي شناسد . ممكن است اين شناخت را هميشه با لبخند نشان ندهد . ولي در چهارماهگي ، لبخندش نمايانگر بازشناسي واقعي است . او ترجيح مي دهد كه به رخ شما بنگرد و علت لبخند زدنش به شما اين است كه در مي يابد  چهره روبه رويش به چيزي مي ماند كه قبلاً ديده است . دوران لبخند ، همانند تمام فرآيندهاي رشد ، در ميان نوزادان  متفاوت است. در ضمن كودكان از حيث سهولت و شمار تبسم ها با هم فرق دارند و اين مسئله نمايشگر  تفاوت هاي ذاتي آنهاست. اگر چه ممكن است قادر به تغيير خلق وخوي كودكتان نباشيد ولي يك مورد قطعي  است و آن اين كه وقتي او لبخند مي زند شما هم به او تبسم مي كنيد .